Wolken doen me denken aan Niels. Als klein kind was hij enorm geïnteresseerd in het weer en een tijd lang wilde hij niets liever voor het slapen gaan dan samen in de kinderencyclopedie over het weer te lezen. Als ik Niels erg mis, schilder ik vaak wolken. Niet alleen vanwege deze herinnering. Ook omdat wolkenluchten nooit vervelen en de meest prachtigste panorama’s opleveren. Als ik een heel bijzondere wolkenlucht zie, verbeeld ik me dat Niels speciaal voor mij een schouwspel aan het dirigeren is.
